Terug naar overzicht

Dozen schuiven

Wenda Linthorst, 08 augustus 2012

Uitje

Ik woon alweer een paar jaar in het mooie Haarlem. Ieder jaar is er Haarlem Culinair, te vergelijken met Bourgondisch Den Bosch of het Preuvenemint in Maastricht. Mooie restaurants uit de regio presenteren zich op de Grote Markt van Haarlem in tentjes. De 12 eetgelegenheden presenteren enkele gerechtjes tijdens dit culinaire evenement. Nieuwsgierig dat ik ben, ga ik daar uiteraard ieder jaar wel een avondje naartoe. Ik hoop op creatieve ideeën voor mijn werk, Consumatics en natuurlijk gewoon als uitje. Dit jaar ga ik op de zondag, 5augustus.

Toegepaste psychologie

’s Middags was ik er al even overheen gelopen en had ik een heerlijk kroketje van geprobeerd van €1,- bij een vooraanstaand restaurant. Leuk, Rucola / kaas! Liep als een trein. Je ziet dat mensen in de rij staan. Mensen worden aangetrokken (onbewust) door een rij. Het zal daar wel goed zijn, denkt ons brein. De Haarlemmers zie je zonder na te denken aansluiten. Prijs is natuurlijk geen bezwaar, dus sta je vooraan, probeer je er misschien nog wel een meer. Één euro heeft geen drempel. Dat zie je ook met wachttijd, het loopt er heel goed door. Ook geen reden om niet te kopen. Goed initiatief en speelt goed in op het rondkijkende consumentengedrag op de markt.

’s Avonds kwam ik terug om samen te eten. Vijf euro entree, maar je kunt het prima als waardebonweer inwisselen bij diverse plekken in Haarlem in de aankomende maanden. Geen problemen mee, zo zijn de kosten er beter uit voor de organisatie. Ik weet dat dat een uitdaging is ieder jaar. Ik ben ook weleens op Bourgondisch ‘s Hertogenbosch geweest en de entourage is daar toch heel anders. Je hebt het gevoel verwend te worden en de mensen nemen heerlijk de tijd voor je. Er hangt een topsfeer, is constant leuke muziek en je wilt er úúúren blijven. Deelnemende restaurants van Haarlem Culinair: neem een keer een kijkje voor nieuwe inspiratie. (donderdag 6 t/m zondag 9 september 2012)

Afwegen

Gerechtje Numero Uno werd gebracht in een plastic bekertje. Tja. Het eten was wel lekker. ‘Wat een gekke garnaal zit er bovenop, is deze wel goed?’ zegt mijn partner. ‘Ach, ik leg ‘m er wel naast, ik weet het ook niet,’ antwoord ik. Ik ben absoluut geen kenner van eten. Voor we weggingen was ik toch wel even benieuwd. Ik vertelde aan de kok (da’s heerlijk hoor , die open keukens) dat deze garnaal bovenop mijn eten zat. Klopt dat? ‘Jahoor’, zei hij en hij draaide weer om. Na deze verpletterende laatste indruk verliet ik totaal overtuigd restaurant één. 

Bij nummer twee kwam na het bestellen de medewerkster direct weer terug. ‘Wil je meteen even betalen. Ja sorry hoor, anders is mijn baas bang dat jullie zometeen weglopen’. Goed… de toon is gezet. Terwijl ik mijn portemonnee pak, komt haar collega er aan met de twee gerechtjes. Zo da’s vlot. 20 euro mocht ik afrekenen. De drie kleine stukjes runderlende zijn oke, er is weinig verrassends aan. Het prikkelt mij niet. Ook geen uitleg van de medewerkster over bereiding of ingrediënten. Na het eten konden we dus meteen weglopen, we hadden tenslotte al betaald. Geen tot ziens, geen bedankt…

Daar stonden we dan midden op de Grote Markt, na gerechtje twee. Het voelde als dozen schuiven. Geen verwennen, geen verrassen, geen verleiden…. We keken vertwijfeld rond. Gaan we nog voor gerechtje drie? Onze buiken waren natuurlijk nog niet vol. Tegelijkertijd schudden we ons hoofd. Laten we het maar voor gezien houden. 

Lekker gek

Lieve Haarlemse ondernemers, ik hoop dat we volgend jaar meer verrast, verwonderd en verblijd worden. Doe wat geks, probeer een unieke combinatie, laat het ons weten wat u met de unieke ingrediënten gedaan heeft. Er zit vast veel meer passie in dan dat wij hebben gezien. Ik kijk er naar uit!